System emerytalny w Niemczech


Aby dowiedzieć się więcej na temat naszych usług umów się na
spotkanie z doradcą. Wypełnij

lub zadzwoń: (089) 590 68 590

Dodano: 2010-02-21 16:54:46

Niemiecki system emerytalny składa się z 3 filarów:

 

  1. Państwowe ubezpieczenie emerytalne (gesetzliche Altersvorsorge)
  2. Pracownicze programy emerytalne (bAV - betriebliche Altersvorsorge)
  3. Prywatne formy oszczędzania na emeryturę (private Vorsorge)  

Ubezpieczenie państwowe oparte jest na niepisanej umowie między generacjami. Obecni emeryci otrzymują świadczenie ze składek osób pracujących. Niestety zwiększanie się średniej długości życia powoduje coraz większe obciążenie systemu, coraz mniej osób           w wieku produkcyjnym musi utrzymywać coraz więcej emerytów. Skutkiem tego jest stałe obniżanie się poziomu emerytur. Od 1990 r. średni poziom emerytury brutto w Niemczech zmniejszyl się z 50,2 % do 43,7 % dochodów brutto osiąganych przed przejściem na emeryturę. Przy obecnym rozwoju demograficznym, do 2030 r. średni poziom emerytury brutto spadnie szacunkowo o kolejne 20%. Wiek emerytalny w Niemczech wynosi obecnie 65 lat, zarówno dla kobiet jak i meżczyzn (dla porównania w Polsce jest to odpowiednio 60 i 65 lat). Począwszy od 2012 r. wiek emerytalny będzie stopniowo podwyższany, aż do roku 2029, kiedy pierwsze osoby przejdą na emeryturę w wieku 67 lat. 

 

Do 2001 r. pracownicze programy emerytalne byly przez pracodawców (głównie większe firmy) oferowane dobrowolnie. Począwszy od 2002 r. prawo do nich ma każdy zatrudniony, objęty obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Najczęściej występują w formie tzw. Entgeltumwandlung. Składki przeznaczone przez pracownika na wybraną prywatną formę oszczędzania (np. ubezpieczenie emrytalne, fundusze inwestycyjne itp.) są w rozliczeniu zarobku odejmowane od dochodu brutto i dzięki temu zwolnione z podatku dochodowego oraz składek na państwowe ubezpieczenie społeczne. W ten sposób pracownik może oszczędzać do max. 4% od tzw. Beitragsbemessungsgrenze (w 2010 r. - 66.000 €), czyli 2.640 € rocznie. Zaoszczędzone na podatkach i składkach ubezpieczenia społecznego pieniądze mogą zostać przeznaczone na dodatkowe prywatne formy oszczędzania na emeryturę. Ponieważ na zwolnieniu części dochodu pracownika ze składek na ubezpieczenie społeczne zaoszczędza rownież pracodawca, najczęściej dokłada do składki pracownika dodatkową kwotę. W dużych firmach pracownicze programy emerytalne są często całkowicie finansowane przez pracodawcę.

 

Trzeci filar systemu emerytalnego stanowią prywatne, dobrowolne  formy oszczędzania na emeryturę. Podobnie jak w przypadku pracowniczych programów emerytalnych, wpłacony kapitał wraz z wypracowanymi przez lata odsetkami. są z reguły wyłącznie do dyspozycji oszczędzającego. Do form prywatnego oszczędzania na emeryturę należą np.: ubezpieczenia emerytalne, furndusze inwestycyjne, nieruchomości itp. Prywatne formy oszczędzania mogą być dotowane przez państwo poprzez tzw. Riester- albo Rürup-Rente. Rester-Rente przeznaczona jest dla osób objętych obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, głównie  osób zatrudnionych. Na dotacje państwowe składają się tzw. Grundzulage (154 Euro/rok dla osób samotnych; 308 Euro/rok dla małżeństw) oraz tzw. Kinderzulage (185 Euro/rok za każde dziecko; 300 Euro/rok za dzieci urodzone po 2008 r.). Z kolei Rürup-Rente sierowana jest do dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Składki płacone na tę formę oszczędzania można odliczyć od podatku. Za rok 2010 jest to 70% składek od max. 20.000 Euro/rok (w przypadku małżeństw - 40.000 Euro/rok). Wysokość odliczeń z roku na rok sukcesywnie będzie się zwiększać. W roku 2030 będzie można odliczyć 100% składek ubezpieczeniowych.

 

Kryzys systemu państwowego ubezpieczenia społecznego pokazuje, że w przyszłości emerytura państwowa nie wystarczy do zachowania dotychczasowego standardu życia na emeryturze. Do tego niezbędne są dodatkowe prywatne formy oszczędzania. Jest to szczególnie ważne dla osób prowadzących działalność gospodarczą, które, w przeciwieństwie do systemu polskiego, generalnie nie mają obowiązku płacenia składek na państwowe ubezpieczenie społeczne. O odpowiedni dochód w wielu emerytalnym muszą zadbać we własnym zakresie.